خدايااااا

خدايا !

گاهي كه دلم از اين و آن و زمين و زمان مي گيره

نگاهم را به سوي تو و آسمون مي گيرم

و آنقدر با تو درد و دل ميكنم

تا كم كم چشمم با ابر هاي بهار مسابقه ميگذارند

و پس از اون كه لبم سبك ميشه

تو مي ايي و تمام فضاي دلم را پر ميكني .

ان وقت ديگر ارام ميشوم

و احساس ميكنم هيچ چيز نميتونه مرا از پاي دربياره

چون تو را در قلبم دارم .